ایگو یا من کاذب!
هویت دروغین، منِ کاذب، نَفْس، خود ساختگی، اسم های دیگر ego هستند. همان صدای درونی که دائما در شبانه روز به عنوان یک “فرد” زندگی را با این صدا پیش میبریم. برای مثال فردی می گوید: من مشهور هستم و بابت این شهرت فخر فروشی میکند اینجا شهرت یک منِ کاذب یا ایگو می باشد که فرد را در توهم چیز به خصوصی بودن نگه داشته است.
همه ایگوها در درون ما در حال جنگ هستند و هدف آنها این است که جسم، احساسات و روح ما را تحت کنترل خود در بیاورند. به همین علت است که بیشتر اوقات ما از درون دچار کشمکش هستیم. افکار واحساسات متضادی داریم، چون هر لحظه ایگو یا هویت کاذبی سکان وجود ما را در دست دارد و خواسته خود را به ما دیکته میکند.
ایگو، بودن را با داشتن یکسان میگیرد، من دارم، پس هستم. من بیشتر دارم، پس بیشتر هستم. ایگو در هوای مقایسهها نفس میکشد، ایگو خودش را از دریچهی چشم دیگران تماشا میکند و مایل است که به چشم بیاید .
برای یک ذهن ایگوئیستیک خیلی مهم است که دیگران او را چگونه می بینند. نگاه دیگران، آیینهای است که ایگو خود را در آن تماشا میکند ،ایگو ارزش خود را از تحسین دیگران کسب میکند.
کمتر افرادی می توانند از توهمی که ذهن خود برایش ساخته بیدار شود و به همین علت اکثر افراد تا انتهای حیات خود، رفاقت خود را با ego حفظ میکنند و در نتیجه از هوشیاری واحد(خدا) که هویت حقیقی همه ما است دور میمانند.ایگوها مکنده ی انرژی درونی ما هستند و وقتی فعال باشند راه شهود و الهام را برای ما میبندند.
دیدگاه ها (2)
مهدی ایلیاتیمی گوید:
12 بهمن 1403 در 13:00مطلب جالبیه
اما اگه ب راهکارهای درمانش هم اشاره میکردی، خیلی بهتر میشد.
علی کیهانیمی گوید:
19 اسفند 1403 در 19:14خدا قوت