بیت‌ المقدس، معراج خاکیان

ای بیت‌ المقدس، ای طلیعه رهایی! ای راز سر به مهر شب‌های خون و حماسه، سالروز تو، نه یک برگ از تاریخ، که طلوعی است بر پیشانی ایمان. تو را از خون وضو کردند و با نام خدا، بر دژهای کفر تاختند، تا خرمشهر، دوباره خرم شود… نه با لبخند دیپلماسی، که با فریاد مردان خدا. سوم خرداد، فقط روزی در تقویم نیست، روزی‌ست که خدا به فرشتگان گفت: ببینید بندگانم را، با دست‌های پینه‌بسته و دل‌هایی روشن‌تر از آفتاب، چگونه از مرزهای نور عبور می‌کنند.

تو درختی شدی که ریشه‌ات در دل خاک بود و شاخه‌هایت تا ملکوت کشیده شد؛ شاخه‌هایی از ایمان، غیرت، اشک مادران، و لبخند فرزندانِ در راه… در آن روز، دل‌ها از بصره تا بیت‌الله، یکپارچه تکبیر شد؛ زمین از قدم‌های شهدا بوی بهشت گرفت و فرات، وضو گرفت از دستانی که با «یا زهرا» بر خرمشهر نوشتند: ورود ممنوع برای شیطان!

ای فتح مقدس! ای طنین غیرت خمینی در گوش تاریخ! تو را در قاب دل نگه داشته‌ایم، که هرگاه دل‌هایمان غبار گرفت، با نامت، وضویی دوباره بگیریم…

و بر خویش بخوانیم: خرمشهر را خدا آزاد کرد…